Daar was ineens de vraag in mijn hoofd: ‘Waarom stop ik niet gewoon met werken?’ En in plaats van twijfels of vragen kwam er alleen maar vastberadenheid: Ik sloot een hoofdstuk af om een nieuw te beginnen. Dit was mijn moment. Zo ruilde ik 15 jaar in de gehandicaptenzorg in voor mijn eigen bedrijf, het Happiness Atelier. Een plek waar mijn passie, creativiteit en positiviteit alle ruimte krijgen.

Maar hoe heeft Happiness Atelier nu kunnen ontstaan? Ik neem je mee een heleboel jaartjes terug in mijn jeugd:

Pakjes aan, haren strak, make-up op. In het donker trippelden we naar onze plekjes. En dan… lichten en muziek aan. Alles waar we wekenlang voor hadden geoefend konden we eindelijk laten zien. Alle papa’s en mama’s, maar ook familie en vrienden, in de zaal. En na de show geklap en gejuich en natuurlijk een roos als beloning.

Ik kan nu nog de spanning, het enthousiasme, het trotse ‘yes, I did it’-gevoel van na de show voelen. De hele weg ernaar toe en het moment zelf waren een hele happening voor mij als kleine meid. Het is dan ook niet zo gek dat ik vandaag de dag nog steeds kan doorzetten om precies dat gevoel te bereiken.

Maar in de periode tussen die danszaal als 5-jarige is er ook een behoorlijke periode geweest waarin ik dat ‘yes, I did it’ helemaal niet kon voelen. Zo ongeveer van mijn puberteit tot halverwege mijn jaren 20 worstelde ik. Ik wist niet goed wie ik was en had mede daardoor ontzettend moeite te kiezen voor een vervolgopleiding. Want wie was ik? Wat wilde ik eigenlijk worden? Dus maakte ik een keuze op basis van wat ik dacht dat men van mij verwachtte.

Dat ik iets wilde betekenen voor anderen, dat wist ik overigens wel heel duidelijk. Want als puber mocht ik een keer mee met mijn moeder om haar een dagje te helpen op haar werk op een dagbesteding voor kinderen/jongeren met meervoudige beperking. We gingen een cliënt verschonen. Een jongeman van 18 jaar maar met het niveau van 1jaar oud. Daar stond ik dan als jonge meid. Op het moment voelde het heel normaal en toch ook bijzonder. Ik mocht hem helpen, hij had mij nodig. En het iets kunnen betekenen voor iemand anders werd mijn missie: Ik ben hier om anderen te helpen.

In de jaren na de opleiding deed ik prachtig werk met mooie kinderen en volwassenen maar dat echte ‘yes I did it’ gevoel bleef uit. Toen ik kinderen kreeg wilde ik niets van hun ontwikkeling missen. Ik genoot en hield (en houd natuurlijk nog steeds) zielsveel van ze. Maar soms werd het mij ook allemaal te veel. Het maar door en doorgaan. Streven naar de verwachtingen van buitenaf, van de omgeving, van het gezin. De lat die ik veel te hoog legde. En weer vergat ik te luisteren naar mijzelf. Tot die dag dat – na 15 jaar in de gehandicaptenzorg – die vraag dus opplopte in mijn hoofd: ‘Waarom stop ik niet gewoon met werken?’

Dat was het moment dat ik echt ging voelen wat IK wilde. Wat goed was voor mij. Hoe ik die passie die ik als puber had gevoeld eindelijk in de juiste vorm kon gaan gieten. En zo werd het Happiness Atelier geboren. Want ik weet dat er veel meer kinderen en mama’s zijn die hiermee te maken hebben. Ieder op hun eigen manier. En dat er mama’s zijn die soms even niet meer weten wat te doen. Mama’s die geen energie hebben, moe zijn, niet meer genieten. Het kan voelen alsof je in een dal bent beland en er niet uit weet te komen.

Herken jij jezelf in mijn verhaal? Kan ik mogelijk wat voor jou en/of je gezin betekenen? Ben je nieuwsgierig geworden en wil je meer mij weten? Neem gerust contact op en laten we samen een kopje thee drinken!

Stuur me vrijblijvend een berichtje via onderstaand contactformulier. 

    X